Wat is een negatief zelfbeeld?

Het is een vraag die normaal gesproken niet gevraagd wordt, maar waar veel mensen wel een antwoord op zoeken. Als je last hebt van een negatief zelfbeeld is het sowieso moeilijk om er überhaupt over te beginnen met iemand, maar weet je wat dan niet werkt?

Ik: Ik heb een negatief zelfbeeld, –
Ander: Oh, maar waarom nou? Je ziet er toch hartstikke goed uit?!
Ik: Ja, maar, dat –
Ander: Nee, kom op, je stelt je aan. Het zit allemaal tussen je oren.
Ik: slaak een diepe zucht en loop weg

Ik weet niet hoe andere mensen het ervaren, maar wanneer ik het over mijn negatieve zelfbeeld wil hebben kom ik meestal niet veel verder dan wat hierboven staat. Die mensen voelen met je mee en denken het te begrijpen, maar eigenlijk hebben ze geen idee waar ze het over hebben. Hoewel ze met de beste bedoelingen die dingen zeggen, ze helpen niet en zorgen er  juist meer voor dat ik me erger ga voelen dan voorheen.

Een negatief zelfbeeld – wat is dat nou precies?

Veel mensen die het verschil niet weten maken meestal dezelfde denkfout dat een negatief zelfbeeld gericht is op het uiterlijk met als resultaat opmerkingen zoals hierboven omschreven. Nee, daarvoor moeten we een andere richting van de psychologie op.

Een negatief zelfbeeld is in feite een minderwaardigheidscomplex: iemand met een lage zelfwaardering vergelijkt zich continu met anderen en duwt zichzelf helemaal naar de achtergrond. Een persoon met zo’n lage waardering van zichzelf komt altijd tot dezelfde conclusie: iedereen is beter en ik kan niks. Een negatief zelfbeeld hebben betekent in feite dat diegene zichzelf helemaal niet leuk vind.

Mijn negatieve zelfbeeld heeft zich door de jaren heen op meerdere manieren geuit: ik ben niet voor niks gestopt met alle dingen die me vroeger plezier gaven. In de tijd dat ik wel enthousiast bezig was met fotografie kreeg ik ook wel goed commentaar op mijn foto’s, maar geloofde ik het nooit. Als ik nu oude foto’s bekijk snap ik waarom mensen me complimenten gaven (er zitten echt goede tussen!), maar tegelijkertijd denk ik aan de foto’s die ik nu maak, die nog steeds niet goed genoeg zijn. Hetzelfde geldt voor de verhalen en artikelen die ik schrijf; in mijn hoofd is het allemaal nog steeds niet goed genoeg.

Het leven met een negatief zelfbeeld is, op zijn zachtst gezegd, vermoeiend. Zou jij ook niet moe zijn als je constant een interne discussie met jezelf voert? Elke dag is hetzelfde verhaal; proberen niet naar jezelf te luisteren, niet weer in die donkere stroom van gedachten terecht te komen.

Mijn geval is best extreem zoals je kan lezen, maar niet iedereen heeft zo’n hevige vorm van een negatief zelfbeeld. Voor de meesten is het meer een sluimerend iets dat niet zo’n grote invloed heeft en dat af en toe opspeelt in specifieke situaties, maar waarschijnlijk kennen we dat gevoel allemaal wel. Dat gevoel waardoor je je af gaat vragen of je foto’s wel goed genoeg zijn óf je vraagt je af of er überhaupt iemand zal zijn die je diensten zal aanschaffen. Dat irritante stemmetje dat voor niets anders zorgt dan een naar gevoel, waardoor je het liefst niets meer gaat doen want alles bezorgt je angst. En dat elke dag.

Ik heb een negatief zelfbeeld, daar zijn we het wel over eens. Heb jij het ook, maar kan je er beter mee overweg? Laat het me vooral weten! Als we er niet over praten zal er altijd een taboe op blijven rusten, dus voel je vrij om een berichtje achter te laten met jouw ervaring of vragen.

Laat een reactie achter