Het leed dat menstruatiepijn heet

Het is niet leuk, geen alledaags gespreksonderwerp, maar wel één van de normaalste dingen in het leven van een vrouw dus waarom kunnen we er nog steeds niet normaal over praten? I don’t get it. Je krijgt de meest ranzige poep grappen te horen, maar de kleinste opmerking over de ongesteldheid mag niet. Als er iets is waar ik me al jaren aan irriteer dan is het wel de reactie op het woord ongesteldheid of menstruatie. Het merendeel van de mannen trekt een gezicht en het onderwerp wordt veranderd. Het raarste vind ik nog wel de vrouwen die me dan meteen de mond proberen te snoeren. “Daar heb je het toch niet over en public?” Oh, de horror.

Waarom schamen we ons voor iets dat heel natuurlijk is en iedere vrouw elke maand overkomt? Het is 2018; we hebben vrouwelijke CEO’s, praten over van alles, gunnen elkaar keuzes om onze levens te leiden, maar oh wee als de ongesteldheid aan bod komt. Ik snap het: het is niet het meest smakelijke onderwerp, maar dat is poep ook niet en toch hoor je daar veel meer over dan menstruatie.

What the hell, mensen?

Ik zit nu weer op de bank en hoewel de temperatuur helemaal niet zo laag is heb ik een deken over mijn benen nodig. Of ik pak een warmtekruik, maak hem echt héét en hou het dan tegen mijn onderbuik aan. Zonder die warmte is de pijn die vanuit mijn baarmoeder uitstraalt namelijk niet uit te houden. De eerste twee dagen van mijn ongesteldheid hoef je ook echt niet op mij te rekenen: ik ben zo goed als ziek en als je me nodig hebt kan je me op de bank of in bed vinden. Ik heb me in het verleden ook vaak genoeg ziek gemeld, zowel op school als op werk, in de eerste twee dagen van mijn ongesteldheid, want zo voel ik me ook. Door de constante krampen en pijn in mijn onderbuik voelen mijn benen aan als slappe vaatdoekjes, ben ik misselijk, heb ik totaal geen eetlust en mijn energieniveau is 0,0.

De meest irritante opmerking die ik wel eens heb gehoord is het afwimpelende commentaar. “Verman je, het hoort er toch bij?” “Och, dat valt allemaal toch wel mee?” Als dat inderdaad zo was zou ik me zoals normaal kunnen gedragen, gewoon mijn werk kunnen doen en mijn leven leiden. Het feit dat mijn lichaam dat niet eens toelaat in die twee dagen zegt toch meer dan genoeg? Een paar jaar geleden kwam ik een interview tegen met een Zweedse dokter, die een hele leuke uitspraak had: “Vrouwen moeten de eerste twee dagen van hun ongesteldheid vrij krijgen, want ze zijn echt ziek in die dagen.” Dank U, dokter. Ik zou willen dat meer mensen deze waarheid kenden.

Gelukkig zijn er wel meer mannen zoals die Zweedse dokter: in Nederland hebben we bijvoorbeeld Peter de Vroed. Hij heeft samen met Anke Verhagen het boek Men-Struatie: De Grote Ontkenning geschreven en met een speciaal apparaatje gaat hij bij scholen langs om te laten zien wat meisjes en vrouwen elke maand voelen. Dankzij Peter is er op Youtube een challenge ontstaan: de menstruatie challenge, waarin mannelijke Youtubers dat apparaatje op hun onderbuik krijgen geplakt en dan uitgedaagd worden om zoveel mogelijk pijn te doorstaan. Lachen natuurlijk, maar ook heel goed: de meesten van de jongens gaan er weg met een andere blik op vrouwen en de menstruatie. Bedankt daarvoor, mannen!

Waarom rust er überhaupt nog een taboe hierop? Ik vind het echt de grootste onzin dat we het er over het algemeen niet over hebben. Wat is jouw mening hierover?

Laat een reactie achter

1 Reacties

  1. Appie wrote:

    En toen had je er gewoon nog een van bij! Congrats Kim, ik vind jou blog tof! 😘😘 uit een net zo warm Spanje als het water in je kruik.

    Posted 7.9.18 Beantwoorden