3 Tips om te beginnen je zelfbeeld te veranderen

Heb je mijn eerdere artikelen over een negatief zelfbeeld gelezen (1, 2) en denk je dat die diagnose ook wel bij jou past? Voor iedereen die in de begin fase zit van het traject heb ik hier een paar tips om te beginnen met het veranderen van je negatieve zelfbeeld. Het is geen makkelijk proces en het zal nooit helemaal uit je leven verdwijnen, maar je kan wel leren er beter mee om te gaan.

Het beste is sowieso om tot deze conclusie te komen in samenwerking met een psycholoog en er dan samen aan te werken, maar als je daar nog niet klaar voor bent (of zelfs nog helemaal niet in het traject zit) dan help ik je graag een beetje door mijn ervaring te delen.

Ik ben uiteraard geen gekwalificeerd persoon om die diagnose bij je vast te stellen, maar het is zeker mogelijk dat je jezelf herkent in de vorige posts die ik heb geschreven. In dit artikel zal ik een aantal dingen met je delen die ik heb meegekregen in therapie en die ik daarna zelf heb geleerd. Hopelijk kun je er wat mee om je zelfbeeld te veranderen.

Zoek hulp.

Zoals ik al zei ben ik geen psycholoog of zelfs opgeleide coach, dus als jij het idee hebt dat je een negatief zelfbeeld hebt: zoek vooral hulp bij een professional. Zij zijn ervoor opgeleid om je te begeleiden bij het uitzoeken van je problemen; het enige dat ik voor je kan betekenen op dit moment is je laten weten dat je niet alleen bent.

Je wilt niet weten hoe lang ik rond heb gelopen met de gedachte dat ik maar raar was, de enige op deze aardbol die zo over zichzelf dacht. Pas toen ik aan groepstherapie deel nam, kwam ik erachter dat dat echt niet zo is; er zijn zoveel meer mensen die zichzelf helemaal wegcijferen om wat voor redenen dan ook.

Weet je niet waar je moet beginnen om die hulp te vinden? Ga even bij je huisarts langs en begin daar; je arts zal je doorverwijzen naar een instantie zoals bijvoorbeeld PsyQ.

Vanaf dat punt is het aan jou. De wachtlijsten zijn tegenwoordig om te janken, zo lang duurt het voordat sommige (de meeste?) mensen geholpen kunnen worden. Ik vind het ook helemaal niet raar dat er steeds meer onafhankelijke psychologen hun diensten aanbieden en dat er met de dag meer coaches bij komen. Zoveel mensen hebben hulp nodig, op zoveel verschillende gebieden, dat de officiële instanties geen tijd meer voor je hebben.

Mijn aanbeveling? Doe wat goed voor jou voelt, maar probeer jezelf wel uit je comfort zone te krijgen. Wil je niet meteen naar de huisarts gaan om een doorverwijzing aan te vragen, praat dan eerst eens met je familie of vrienden. Hoe eng het ook is, stel je open naar andere mensen en laat ze weten wat je voelt en meemaakt. Dat is al een stap in de juiste richting.

Lees je graag en wil je er meer over leren? Als introductie is het boekje Ik? Ik stel niks voor een goede start, vooral als je nog niet zeker weet of jij lijdt aan een negatief zelfbeeld. Ikzelf heb veel gehad aan het boek Negatief Zelfbeeld van Manja de Neef. Er staat niet alleen informatie in, maar is tegelijkertijd een werkboek met oefeningen die je ook in therapie mee zou krijgen. In de fase dat je nog niet naar de huisarts durft te stappen voor professionele hulp, is dat dus een goede eerste stap.

Neem tijd voor jezelf.

Self-care is een term die steeds meer gebruikt wordt, met een goede reden. Heel veel mensen cijferen zichzelf weg en zijn meestal veel aardiger tegen andere mensen dan zichzelf. Zo ook ik: ik kan je de beste adviezen geven, maar volgde ik ze zelf ook op? Nee.

Tegenwoordig wel, want ik heb nu de tools en wat meer mentale kracht om niet meer te luisteren naar dat negatieve innerlijke stemmetje dat ik voorheen niet kon negeren omdat het zo luidkeels aan het schreeuwen was. Op het moment dat ik bewust besloten had om niet meer naar mijn negatieve zelf te luisteren kon ik eindelijk luisteren naar het positieve stemmetje.

Neem de tijd om jezelf weer te leren kennen. Dit kan middels van alles zijn: ga lekker onderuitgezakt op de bank een boek lezen of neem ’s ochtends en ’s avonds de tijd om jezelf te verzorgen. Sommige mensen zoeken de natuur op om zichzelf op te laden en weer anderen duiken in de self-help boeken. Zoek uit wat jou rust geeft op dat moment en dat negatieve stemmetje de mond snoert.

Je mag wel luisteren naar dat stemmetje, maar let er wel op dat je het niet meer de handvatten geeft om de controle weer terug te pakken. Het is helemaal niet erg als je in zo’n rustig momentje voor jezelf naar je eigen gedachten luistert; het is juist beter, want zo leer je jezelf weer kennen en kan je tegen dat negatieve stemmetje zeggen dat het allemaal helemaal zo erg niet is.

Ga meer bewegen.

Bewegen betekent niet dat je je meteen moet inschrijven bij een sportschool en aan de gewichten moet gaan hangen. Nee, het tegenovergestelde juist. Vraag niet meteen teveel van jezelf zoals ik in het verleden deed. Dat werkt juist averechts en zorgde er bij mij voor dat ik aan het einde van de dag niets had gedaan.

Doe het daarentegen rustig aan: loop eerst een blokje in je buurt en stel je open voor de dingen die je de laatste tijd hebt gemist. Als je eenmaal gewend bent aan dat kleine blokje kan je ervoor kiezen om het rondje groter te maken of een andere plek uit te kiezen, bijvoorbeeld een park in de buurt.

In het verleden wilde ik alles altijd veel te snel doen en begon ik met hardlopen terwijl ik er geestelijk en lichamelijk helemaal nog niet klaar voor was. Nu ben ik mijn beweging rustig aan het opbouwen: op de dagen dat ik er weinig zin in heb loop ik een rondje in de buurt met Sunny en op de dagen dat ik er wél zin in heb ga ik een uurtje of twee wandelen op de Brunssummerheide.

Het belangrijkste in dit proces is eigenlijk wel dat je weer naar je lichaam moet leren luisteren.

Naast het leren luisteren naar je lichaam is het van groot belang dat je leert luisteren naar je eigen gedachten. Als je merkt dat je te negatief bent naar jezelf kan je daar beter uit stappen en het omgooien. Meer lichamelijke beweging is daar perfect voor want hoewel je niet weg kan lopen van je eigen gedachten, kan je ze wel verzetten door te gaan bewegen. Het wordt niet voor niets aangeraden in therapie om het huis uit en de buitenlucht in te gaan.

In het begin van mijn therapie, voordat Sunny in mijn leven was, vond ik het maar raar klinken. Hoe zou een wandeling buiten mij kunnen helpen? Toen Sunny eenmaal in mijn leven was en ik elke dag met haar een paar keer op straat moest kwam ik erachter waarom.

Buiten lopen, met of zonder hond, verzet je gedachten. Als je kampt met een negatief zelfbeeld zit je eigenlijk altijd teveel in je eigen hoofd met gedachten die maar niet ophouden. Door naar buiten te gaan zet je die negatieve gedachten als het ware even stil en kun je je beter focussen op andere dingen.

Neem maar van mij aan; constant in je eigen hoofd zitten is geen goed idee. Pas wanneer je er uit stapt kom je erachter hoe krom je gedachten daadwerkelijk zijn en dat je er maar beter niet naar kan luisteren, hoe moeilijk dat ook is.

~~~~

Ik hoop dat je wat met deze tips kan om te beginnen uit je negatieve denkwijze te stappen. Als je vragen hebt of een luisterend oor nodig hebt kan je me altijd bereiken via info@kfab.nl. Dat geldt ook voor andere tips, overigens. Het is heel goed mogelijk dat ik wat dingen heb gemist, maar ik vind het artikel wel even lang genoeg zo. Laat de woorden even op je inwerken en beslis later wat jij er mee gaat doen.

Het genezingsproces is voor iedereen anders, dus ga er niet van uit dat mijn aanpak ook voor jou zal werken. Het belangrijkste is dat je nu weer op zoek gaat naar jezelf en de persoon die je nu bent leert kennen. Die drempel die je tegenhoudt? Die is helemaal niet zo hoog als dat je denkt. Zie het meer als een struikelblok op je pad, waarvoor je je voet alleen maar een klein stukje hoger hoeft op te tillen.

En vergeet niet: ik loop naast je en met mij veel andere mensen. Je bent niet alleen.

Laat een reactie achter